Kennis combineren: op weg naar meer verduurzaming


Zo! De spinazie uit de vriezer. En hup, de inhoud van de verpakking in de pan. En nu? Wat doe ik met het lege pak? Mag dat bij het oud papier? Laatst las ik toch ergens dat als je de verpakking kunt scheuren, je die bij het oud papier mag weggooien? Maar hier zit een plastic laagje op het papier. Moet ik het dan bij het plastic weggooien? Of niet, want het is toch meer papier dan plastic? Wacht, wat stond er ook alweer in die brief van de gemeente? Iets over anders inzamelen, PMD geloof ik. O ja, ik weet het weer: blik en drankenkartons mogen nu ook bij het plastic afval. Maar mag dit pak er dan ook bij? Oh, het eten brandt bijna aan. Nou ja, voor deze keer dan maar bij het restafval. En dan moet ik het binnenkort toch nog maar eens navragen bij de gemeente.

In een paar seconden gaan deze gedachten door het hoofd van een willekeurige consument. Bij de antwoorden op deze vragen zijn veel partijen betrokken. Zoals gemeenten, de Rijksoverheid, verpakkingsproducenten, leveranciers van grondstoffen, afvalverwerkers en diverse media. Zij kunnen allemaal invloed uitoefenen op die paar seconden.

Zo communiceren producenten via de verpakkingen met consumenten, bijvoorbeeld via een logo van de Weggooiwijzer op de verpakking. En zo verstrekken gemeenten Afvalwijzers en informeren zij burgers bijvoorbeeld via huis-aan-huisbladen. Waarbij gemeenten weer afhankelijk zijn van de afvalmanagementbedrijven, die op hun beurt veel kennis hebben over hun processen. Maar bereiken we hiermee ook consumenten die niet weten dat verpakkingen kunnen worden gescheiden of daar geen interesse in hebben? En zetten we voldoende stappen op weg naar meer verduurzaming?

Om met de laatste vraag te beginnen: de oplossing op weg naar meer verduurzaming zit in de combinatie van acties vanuit alle schakels in de keten. Het gaat dan bijvoorbeeld om anders ontwerpen van verpakkingen, als dat technisch en functioneel kan. En om het vergemakkelijken van het weggooien van verpakkingen door innovaties op het gebied sortering, afvalverwerking en recycling. Het onderling delen en combineren van kennis tussen alle ketenpartijen is daarbij cruciaal.

De brancheverduurzamingsplannen voor verpakkingen blijken een goed middel te zijn om brede verduurzaming te bereiken bij de producenten en importeurs van verpakte producten. Wat daarbij opvalt, is dat branches en bedrijven actief het gesprek aan willen gaan met de gehele keten: niet alleen met leveranciers, maar ook met afvalbedrijven. Dat is een stap in de goede richting, waarbij kennis wordt ontwikkeld, gedeeld en gecombineerd. Ook gemeenten en afvalbedrijven zijn continu in ontwikkeling en delen hun kennis, bijvoorbeeld via het Learning Center Kunststof Verpakkingsafval.

En de consument dan? We kunnen van consumenten immers niet verwachten dat ze materiaalspecialisten worden. Hoe zorgen we er nu voor dat marketeers zich niet alleen rekenschap geven van de presentatie op het schap, maar ook van het weggooimoment voor consumenten? En hoe zorgen we er voor dat consumenten optimaal gebruik gaan maken van de inzamelsystemen die er zijn? Meer informatie lijkt niet de enige weg: instrumenten om gedrag te beïnvloeden kunnen uitkomst bieden. Deze onderwerpen staan centraal tijdens de verdiepingsbijeenkomst die het KIDV op 19 november a.s. organiseert. Geïnteresseerd? Meld u aan via info@kidv.nl.

Karen van de Stadt, verpakkingskundige, Kennisinstituut Duurzaam Verpakken

Karen_van_de_Stadt_nbr


Lees ook de eerdere blogs van